در این مطلب، تلاش کردهایم مهمترین اطلاعات درباره قطعات لگو از چه موادی ساخته شده اند و چرا پا گذاشتن روی آنها دردناک است ؟ را ارائه دهیم.
لگو یکی از مشهور ترین و شناخته شده ترین اسباب بازی دوران کودکی است . آیا تا به حال فکر کرده اید که این قطعات چگونه و چطور ساخته می شوند ؟ یا اینکه چرا وقتی روی یکی از این قطعات پا می گذارید ، بسیار درد می گیرد ؟ این گرافیک نگاهی به این قطعات می اندازد!
قطعات لگو همیشه از پلاستیک ساخته می شدند اما نوع پلاستیک مورد استفاده یکسان نبوده است . از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳ ، سلولز استات پلیمری بود که استفاده می شد . این همان ماده ایست که زمانی برای فیلم ها در صنعت فیلم سازی استفاده می شد . در ادامه از گذشته تا در زمان حاضر از این ماده در فریم های پلاستیکی برخی از عینک ها نیز استفاده شده است.
در سال ۱۹۶۳ ، لگو پلاستیک سازنده قطعات را به پلیمر دیگری به نام آکریلونیتریل بوتادین استایرن (ABS) تغییر داد . ABS دارای چندین مزیت نسبت به سلولز استات است. محکم تر است ، با گذشت زمان کمتر خم می شود و نسبت به از دست دادن رنگ مقاوم تر است . تنها عیب این ماده این است که بر خلاف سلولز استات ، ABS مات است ، بنابرین قطعات شفاف لگو را نمی توان با این ماده ساخت در این موارد از پلاستیک پلی کربنات استفاده می شود .برای داشتن قطعات با رنگ های مختلف نیز رنگ macrolex به ABS افزوده می شود.

فرآیند ساخت لگو از گرانول های کوچک ABS آغاز می شود که با کامیون به کار آورده شده است . این گرانول ها به سیلو های عظیم فلزی وارد شده ، سپس به ماشین های قالب گیری تزریق می شود و تا ۲۳۰ درجه سانتی گراد حرارت داده می شوند. این گرانول های ذوب شده ، یک پلاستیک چسبناک تولید می کند که به صورت اتوماتیک به قالب قطعات لگو وارد می شود. ماشین های قالب گیری به این مایع فشار اعمال می کند تا از تشکیل جامع قطعات لگو اطمینان حاصل شود ، سپس این پلاستیک سرد شده ، و از قالب خارج می شود. بعد از این تمامی تزئینات لازم افزوده شده و قطعاتی که لازم است ، کنار هم قرار می گیرند.
در سال ۲۰۱۴ ، لگو تعداد عجیب ۶۰ میلیارد قطعه را تولید کرد . از این تعداد حداقل ۳۱۸ میلیون قطعه ، تایر های مینیاتوری برای وسایل نقلیه می باشد. این عدد لگو را به بزرگترین تولید کننده تایر در جهان تبدیل کرده است ! این تایر ها از پلیمری به نام استایرن بوتادین استایرن (SBS) ساخته می شود.
زمانی که در مورد درد ناشی از پا گذاشتن روی قطعات لگو صحبت می کنیم ، ABS مورد سرزش قرار می گیرد . لگو در واحد کنترل کیفیت ، قطعات ساخته شده را طی فرآیند تولید تست می کند. این تست ها شامل تحت فشار قرار دادن قطعه بین دیسک هایی با ۱۵ کیلوگرم نیرو ، و انداختن آنها روی آجر برای اطمینان از نشکستن این قطعات است . یک تست دیگر ، شبیه سازی پا گذاشتن یک کودک ۵۰ کیلوگرمی روی قطعه لگوست تا اطمینان حاصل شود در شرایط سخت شکسته و خرد نمی شود. نیروی متوسطی که یک قطعه ۲*۲ لگو می تواند تحمل کند ۴۲۴۰ نیوتن است که برابر نیروی وارده بر اثر ایستادن یک فرد ۴۳۰ کیلوگرم است . در مجموع ، قطعات لگو اساسا طراحی شده اند تا هنگام پا گذاشتن روی آنها دردناک باشند.
لگو خطر دیگری مانند ایستادن روی آن دارد . لگو های قدیمی تر (از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰) برای کمک به رنگ آمیزی قطعات قرمز و زرد حاوی کادمیم بودند . با دادهها شیمی می توان فهمید که کادمیم و ترکیبات آن سمی هستند و می تواند دارای اثرات بدی باشد. تحقیقات نشان داده است که مقدار کادمیم در این قطعات قدیمی بالاتر از حد فعلی EU که در سطح میکروگرم است ، می باشد . کارکردن با این قطعات قدیمی دارای خطر حداقلی است اما باید از گذاشتن این قطعات در دهان پرهیز کرد!! لگو هنگامی که اثرات سمی کادمیم آشکار شد ، استفاده از آن را متوقف کرد و قطعات لگو های بهروز حاوی کادمیم نیستند.
تمامی قطعات لگو یک مشکل دیگر دارند : آنها از پلاستیک های به دست آمده از نفت ساخته شده اند . نفت یک منبع تتازه ناپذیر است و ساخت لگو از نفت اثرات قابل توجهی بر محیط زیست دارد . در سال ۲۰۱۲ ، گروه لگو یک هدف مشخص کرد که آن یافتن و استفاده از مواد اولیه تتازهپذیر برای محصولات خود تا سال ۲۰۳۰ است . آنها قدم کوچکی در راستای این هدف زودتر از موعد مقرر برداشتند ، آنها بیان کردند که به زودی از امسال برگ های سبز ، شاخه ها و درختان موجود در محصولاتشان از پلی اتیلن به دست آمده از منبع نیشکر تاخیر پذیر ساخته می شود. این پلی اتیلن به هیچ وجه استجکام و دوام ABS را ندارد ولی در هر حال تحقیقات برای جایگزینی ادامه دارد.
آخرین اطلاعات منتشر شده در همین صفحه بهروزرسانی خواهد شد.
تمام اطلاعات بر اساس گزارشهای منتشر شده در زمان نگارش این مطلب تهیه شده است.
جدیدترین جزئیات و تغییرات مربوط به این موضوع در متن گزارش آمده است.
برچسب:
نویسنده: آبتین صالحی